Collega’s van
ICT-Services en Centrum O&I drukken mij in hun reacties op mijn blogs over
ICT in het onderwijs op het hart, dat docenten verdomd weinig met de
mogelijkheden van ICT doen. Sterker nog, ze weigeren zich te laten bijscholen in
digitale zaken. (Of moeten we hier spreken van omscholen, Jos Reulen?) En dat
er van bestuurs- en directiewege te weinig druk wordt uitgeoefend om in deze toestand
verandering aan te brengen. Of zoals mijn moeder altijd zei: Als je geen zin
hebt, dan maak je maar zin. Kan Niet ligt op het kerkhof en Wil Niet ligt
ernaast.
Kritisch zelfonderzoek en
wisselende contacten met ICT en O&I hebben me doen inzien dat ik net zo makkelijk
bij de digibeten van deze wereld had kunnen horen, ware het niet dat ik in een
omgeving werk die zichzelf als school als ICT-voorloper beschouwt, en dat
wellicht ook wel is. Ik lift lekker makkelijk mee in de slipstream van mijn
collega-coureurs in de kopgroep. Maar zo gauw ik met een collega van ICT of
O&I praat, krijg ik het mij maar al te bekende katholieke schuldgevoel dat
ik hopeloos tekort schiet. Zo wijzen Ronald Mulder, Aldo de Beunje c.s. mij bij
voortduring op de spectaculaire mogelijkheden van Blended Learning.
Ik ga snel
nog een cursusje bij O&I doen! Voor ik met pensioen ga.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten