2032

Staatssecretaris Sander Dekker spoort het onderwijs aan om zich voor te bereiden op het jaar 2032. De kinderen die nu voor het eerst naar school gaan verlaten het weer over achttien jaar en moeten dan zijn voorbereid op de maatschappij van dan. Het plaatsen van een stip op de horizon (Bingo!) in de vorm van een jaartal heeft altijd iets omineus. We hoeven maar te denken aan het jaartal 1914 dat voor toenmalige Jehova’s Getuigen het einde van de wereld zou betekenen. Ze kregen zoals bekend een beetje gelijk, want in dat jaar brak de Eerste Wereldoorlog uit. De schrijver George Orwell noemde zijn bekendste boek naar een jaartal: 1984. In dat jaar zou Big Brother (is watching you!) de wereld volledig in zijn greep hebben. De Britse auteur kreeg een beetje gelijk, maar wel zo’n dertig jaar later. Edward Snowden en Julian Assange spelen in onze tijd de rol van Winston Smith als public enemy #1 uit de maatschappijkritische roman 1984. Nog een voorbeeld: het jaar 2000 stelde de toen nog onwennige pc-gebruikers de millennium bug in het vooruitzicht. Al bij al is het meegevallen.

En nu komt de staatssecretaris met een nieuw jaartal: 2032. Zou de wereld dan überhaupt nog bestaan? Als er een ding zeker is wat de toekomst betreft is het dat die onvoorspelbaar is. Met zijn aansporing om onze kinderen op de toekomst voor te bereiden trapt hij slechts een open deur in. Bovendien doen we dat al lang in onderwijsland. Ook in de verre jaren vijftig van de vorige eeuw toen ik voor het eerst naar de toen nog rooms-katholieke lagere school ging werd ik al voorbereid op de tijd die komen ging. Met gewone schoolvakken als taal en rekenen, later wiskunde en vreemde talen, aardrijkskunde, natuurkunde en geschiedenis. Heel generiek allemaal. Alleen aan de redactie van de leeropdrachten die ik kreeg voorgelegd kon ik zien dat de tijden veranderden. Times they are a changing zong Bob Dylan, en ik zong als opstandige tiener uit volle borst met hem mee!