Stoelendans

Niet de bodem zoals in Groningen begint te schuiven binnen onze organisatie maar het plafond: het management als bewegende plafonddelen in het Huis. Horizontale mobiliteit is de term die het Bestuur daarvoor heeft verordend. Intussen zijn twee directeuren van hun stoel opgestaan, en één heeft haar nieuwe zetel ingenomen en de andere doet dat binnenkort.

 

Heel gezond voor de organisatie zo’n doorstroming in de top. Als een directeur (te) lang op zijn stoel blijft zitten loopt de school het gevaar zijn rijkgeschakeerdheid te verliezen. Boss knows best! En hij (m/v) wordt hierin bevestigd door de kring van functionarissen die hij om zich heen verzameld heeft in de loop van de tijd. Het gaat natuurlijk ook anders binnen onze schoolorganisatie: er zijn directeuren die zo verstandig zijn dat ze een kritische kring om zich heen verzamelen. Dat houdt iedereen scherp. Organiseer je eigen tegenspraak luidt het new-school bestuursdevies tegenwoordig.

Opvallend geluid in de wandelgangen: ‘Eigenlijk hebben we helemaal geen directeur nodig.’ Dit wordt gemeend en zonder dedain gezegd. Een nieuwe lente een nieuw geluid? Is het proces van resultaatverantwoordelijkheid zover doorontwikkeld dat docenten en dienstverleners dat met droge ogen kunnen zeggen? 

Een interessante en intrigerende vraag. Je hoort er wel vaker over tegenwoordig: de nieuwe ‘managementloze’ organisatie. Er kan in elk geval geconstateerd worden dat het managementdenken, zeker in het onderwijs, op zijn retour is. Deze beweging past in een andere ontwikkeling waarin het piramidale bestuursmodel ingeruild wordt voor het bestuurlijk trechtermodel. Waarover een volgende keer.

Een ander belangrijk signaal is dat er de behoefte ontstaat dat er niet alleen horizontaal bewogen zou moeten worden maar dat ook interne verticale mobiliteit wenselijk is. Als er alleen gevist wordt in een vijver die al een tijd niet meer echt ververst is dan bevordert dat niet de gezondheid van de organisatie. Elk organisme heeft geregeld vers bloed nodig. 

Daarnaast is er de kritiek op het old school denken van de bestuurscultuur dat zegt dat de manager / directeur  in principe overal plaatsbaar moet zijn. Het gaat weer om de inhoud! Een directeur moet ook echt iets met het onderwijs van zijn school hebben en moet er als expert in thuis zijn. Het is daarom toe te juichen dat directeuren en bestuurders schoorvoetend de lestaak weer beginnen op te pakken. Zo old school, dat het weer new school wordt.