We staan er nooit bij stil, maar uitdrukkingen die we
doodgewoon vinden en we dus talloze malen gebruiken, blijken verduiveld
moeilijk in elkaar te zitten, taalkundig. Ik verklap al vast dat de
taalgeleerden er niet uit zijn, uit dat ‘Werk ze!’. Ook andere analoge
constructies zijn overigens mogelijk: ‘Eet ze!’ ‘Slaap ze!’ ‘Wandel ze!’ Et cetera.
Na enig onderzoek, o.a. in het vaktijdschrift Onze Taal en in de ANS (Algemene
Nederlandse Spraakkunst), hét handboek voor de regels van de Nederlandse
syntaxis, blijkt de uitdrukking bij twee soorten werkwoorden mogelijk. Ten
eerste bij onovergankelijke werkwoorden.
Werken en slapen zijn onovergankelijke (intransitieve) werkwoorden; ze kunnen geen
lijdend voorwerp bij zich hebben. Je kunt bijvoorbeeld niet zeggen: ‘Ik werk
een tafel’, wél ‘Ik timmer een tafel’. Je kunt natuurlijk wel zeggen: ‘Ik werk
een uur.’, maar in dat zinnetje is ‘een uur’ een bijwoordelijke bepaling van
tijd: ‘Ik werk gedurende een uur.’ Toch lijken werken en slapen een lijdend
voorwerp bij zich te hebben: ‘Werk ze!’,
‘Slaap ze!’. Maar waar staat dat ‘ze’
dan voor?
In de uitdrukking ‘Eet ze!’ is eten echter een overgankelijk (of transitief) werkwoord;
het kan een lijdend voorwerp bij zich hebben. Bijvoorbeeld: ‘Ik eet een appel.’ Nu blijkt de uitdrukking ‘Eet
ze!’ alleen mogelijk bij die transitieve
werkwoorden die ook zonder lijdend voorwerp in een zin kunnen optreden. Je kunt
zowel zeggen als zin ‘Ik eet.’ als ‘Ik eet een
appel.’ De laatste twee woordjes vormen het lijdend voorwerp. Je kunt
echter niet zeggen: ‘Maak ze!’ in de analoge betekenis van ‘Eet ze!’ Het
transitieve werkwoord maken kan niet zonder een lijdend voorwerp in de zin. ‘Ik
maak’ als zin is geen goed Nederlands, want onvolledig.
Maar waar slaat dat ‘ze’ nou op in bijvoorbeeld ‘Werk ze!’? Hierover
las ik verschillende verklaringen die ik allemaal nogal vergezocht vond. Ik ga
er dan ook verder niet op in, ze zouden overigens voor deze blog te ver voeren.
Lees daarom Onze Taal, jaargang 1998,
nr. 7/8, blz. 192-194. Makkelijk op de site van Onze Taal terug te vinden.
Zelf kom ik er niet uit. Ik heb telkens het gevoel dat de
verklaring op het puntje van mijn tong ligt, maar ze komt maar niet over mijn
lippen. Wordt vervolgd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten