Succes!

Vrouwen wensen elkaar ‘Sterkte!’ en mannen ‘Succes!’. Als ze iets moeilijks gaan ondernemen. Dat las ik in de krant, en dan moet het wel waar zijn want de krant is een meneer. Ik ben er eens op gaan letten, en verrek het klopt! Sterker nog, steeds meer mannen nemen dat vrouwelijke ‘Sterkte!’ over.

Nederland is in rap tempo gefeminiseerd, en het onderwijsveld vormt in dit emancipatieproces(?) de voorhoede. Wat dit laatste betreft constateerden een goede vriend van me en ik onder het genot van een Cubaanse sigaar dat onze kinderen voornamelijk bij juffrouwen op de basisschool hadden gezeten. Wij noemen dat onder elkaar nog ouderwets mannelijk: ‘lagere school’, want verschil moet er zijn en het neutraal klinkende ‘basisschool’ verdoezelt dat. 

Onze kinderen hebben op hun lagere scholen letterlijk maar van één mannelijke leerkracht les gehad. Mijn goede vriend en ik noemen dat nog ouderwets mannelijk ‘onderwijzer’, want verschil moet er zijn tussen de meester en zijn leerling. Kom daar bij het vaagtalige ‘leerkracht’ maar eens om. 

Zelf hebben we op onze lagere scholen enkel van mannelijke onderwijzers les gehad, zij het dat sommige onder hen een (zwarte) rok droegen. Maar verder was er niets vrouwelijks aan deze laatsten te ontdekken, want ze mepten er als het nodig was behoorlijk op. Een van deze onderwijzers, frater Bernulfus, placht met zijn zware zegelring de tere hoofdjes van zijn leerlingen te kastijden, als ze weer eens zaten te klieren. Ik heb er gelukkig geen jeugdtrauma aan over gehouden, wel ben ik behalve docent ook schrijver geworden. En zoals bekend: ‘An unhappy childhood is a writer’s goldmine.’ 

(Terzijde: ‘An unhappy childhood is a writer’s gold mine’, dat is het motto van de ‘Brief uit het huis genaamd “Het Gras”’ van Gerard Kornelis van het Reve, die in januari 1966 in Tirade verscheen en later werd opgenomen in Nader tot u (1966). Nop Maas wijdt in Gerard Reve. Kroniek van een schuldig leven. Deel 2 – De ‘rampjaren’ 1962-1975 (2010) op pagina 255-256 bijna een halve pagina aan dit motto en aan het feit dat blijkbaar niemand de precieze herkomst ooit heeft weten te achterhalen.)

Van de andere kant: mede door de gestage toestroom van migranten uit overwegend F-cultuurlanden (David Pinto), lijkt er wel een masculiene tegenbeweging gaande, maar deze manifesteert zich nog voornamelijk achter huisdeuren en in koffie- en gebedshuizen. Maatschappelijk gezien merk je er nog niet zoveel van, maar dat komt wellicht nog vreest een bange verwachting.