De kranten vonden het opmerkelijk dat het concern zo openlijk over de
ziekmelding en de aard ervan bericht had. Bestuurders worden niet
ziek, en als ze het worden dan maar voor even. En het is zeker niet
gebruikelijk om er publiekelijk voor uit te komen dat jouw bestuurder, - toch
een soort übermensch, althans zo wordt hij door het grote publiek en de media
gezien -, over de rooie is gegaan. Een griepvirus is zowat het enige dat deze
reuzen, topmannen worden ze tegenwoordig genoemd, kan vellen.
Een psycholoog die vaak bestuurders begeleidt, - het zijn net mensen -, vroeg zich in Trouw af waarom we ervan opkijken als er een bestuurder even tabak van heeft. In onze privé-omgeving zien we wel vaker dat mensen oververmoeid zijn. Hij prijst de openheid van AkzoNobel, en dat de concernleiding de koersval op de beurs kennelijk voor lief nam. Op de lange termijn levert deze openheid uiteindelijk winst op. Hij pleit voor meer feminien leiderschap, maar ja het glazen plafond.
Net als dokters worden ook managers wel eens ziek, maar niet zo vaak, zo is de algemene opinie. Dat klopt wel, want zij hebben een voorbeeldfunctie. Hoe zwaar de storm ook is, de kapitein verlaat niet gauw zijn schip. Als-ie dat wel doet, dan is er de publieke verontwaardiging. Denk maar aan die Italiaanse kapitein van vorig jaar, die dat schip voortijdig verliet dat strandde voor de kust.
Schooldirecteuren worden ook niet gauw ziek. Er is geen statistiek voor nodig om dit aan te tonen. Leraren worden wel ziek en niemand kijkt daarvan op. Zij liggen als soldaten in de frontlinie en logisch dat daarbij ‘gewonden’ vallen. Het zou interessant zijn eens uit te zoeken waarom een leraar eerder thuisblijft, want een schooldirecteur ligt zelf ook in de frontlinie, namelijk van het personeel dat hij (m/v) leiding geeft. Is de docent gezeglijker dan de student?
Trouw schreef dat het driekoppige kroost van bestuursvoorzitter Büchner van AkzoNobel onlangs ongeveer gelijktijdig in de puberteit is beland.
Een psycholoog die vaak bestuurders begeleidt, - het zijn net mensen -, vroeg zich in Trouw af waarom we ervan opkijken als er een bestuurder even tabak van heeft. In onze privé-omgeving zien we wel vaker dat mensen oververmoeid zijn. Hij prijst de openheid van AkzoNobel, en dat de concernleiding de koersval op de beurs kennelijk voor lief nam. Op de lange termijn levert deze openheid uiteindelijk winst op. Hij pleit voor meer feminien leiderschap, maar ja het glazen plafond.
Net als dokters worden ook managers wel eens ziek, maar niet zo vaak, zo is de algemene opinie. Dat klopt wel, want zij hebben een voorbeeldfunctie. Hoe zwaar de storm ook is, de kapitein verlaat niet gauw zijn schip. Als-ie dat wel doet, dan is er de publieke verontwaardiging. Denk maar aan die Italiaanse kapitein van vorig jaar, die dat schip voortijdig verliet dat strandde voor de kust.
Schooldirecteuren worden ook niet gauw ziek. Er is geen statistiek voor nodig om dit aan te tonen. Leraren worden wel ziek en niemand kijkt daarvan op. Zij liggen als soldaten in de frontlinie en logisch dat daarbij ‘gewonden’ vallen. Het zou interessant zijn eens uit te zoeken waarom een leraar eerder thuisblijft, want een schooldirecteur ligt zelf ook in de frontlinie, namelijk van het personeel dat hij (m/v) leiding geeft. Is de docent gezeglijker dan de student?
Trouw schreef dat het driekoppige kroost van bestuursvoorzitter Büchner van AkzoNobel onlangs ongeveer gelijktijdig in de puberteit is beland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten