zaterdag 8 september 2012

Ranjameisjes

Donderdagmiddag, Nico van de Hout komt onze school bijpraten over de nieuwe afspraken, procedures en protocollen rondom BHV, de bedrijfshulpverlening. Zijn ruim een uur durend betoog vindt een gewillig en aandachtig gehoor. Zijn woorden gaan er bij mij en mijn collega’s in als Gods woord in een ouderling. Of om in dezelfde sfeer te blijven: zijn woorden vallen in vruchtbare grond. Dat komt niet alleen door het indringende verhaal dat hij vertelt, - dat gelardeerd is met talrijke aansprekende voorbeelden -, maar ook dat de geest van het publiek er wijd open voor staat. Dat heb ik niet zelf verzonnen, maar daarop maakte Nico mij zelf attent na zijn presentatie.
Meer dan ooit zijn we er op onze school van overtuigd geraakt, - de school van de ranjameisjes, Brabants Dagblad scripsit  -, dat een ongeluk in een verdomd klein hoekje zit. Dit keer zat het verstopt in een klein maatbekertje op het aanrecht van het keukentje van de cateraar. Twee weken geleden dronken enkele eerstejaarsstudenten die aan een introductieavond mee deden door domme pech een schoonmaakmiddel voor de vaatwasser in plaats van een onschuldig glaasje ranja. Ranja, klinkt zo jaren vijftig, heeft ook de onschuld van de jaren vijftig. Alleen deze ranja zag er alleen maar zo uit, het uiterlijk verhulde een giftige inhoud.
Wat mij bij elke oefenontruiming weer opvalt, is welk een enorme hoeveelheid mensen zich op één bepaald moment op één bepaalde plek bevinden. Ik heb er al verschillende meegemaakt op diverse locaties. Opvallend is ook de ontspannen sfeer waarin de oefenontruiming plaats vindt: ‘daar gaan we weer, het moet weer zo nodig’. Ja inderdaad, ontruimen is dringende én dwingende noodzaak.
Nico zei het niet met deze woorden, maar daar moet een eind aan komen. Ontruimen is een doodserieuze zaak, zelfs als die geoefend wordt. Daarom is vanaf vandaag iedereen BHV-probleemeigenaar geworden!
Behalve een lesje in bewustwording leerde Nico ons ook de betekenis van het groene bordje kennen: verzamelplek. De rijschoolhouder bij wie mijn jongste zoon lest, wist het niet. Toch goed dat er BHV is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten