zondag 27 september 2015

Altijd september (2)

De schrijver houdt niet van de zomer, die leidt hem teveel van zijn denkwerk af. Het zonnige weer bezorgt hem steevast een schuldgevoel als hij binnen blijft. 'Dit mooie weer is kennelijk niet aan jou besteed, hè? Schaam je!' Dan raapt hij zijn spulletjes en zichzelf maar bij elkaar en steekt – voorzichtig en schuw aanvankelijk  – zijn neus buiten de deur, om verantwoorde dingen te gaan doen als zwemmen, fietsen en mensen-ontmoeten. Zijn vrouw verleidt hem tot dagtripjes en uiteindelijk hele reizen, waardoor hij dagenlang van huis verbannen wordt. Ver weg van zijn vrienden en vriendinnen in zijn werk- en studeervertrek. Ook de doden onder hen zijn de schrijver dierbaar. Zijn boeken wachten geduldig in gelid  op hem tot hij weerkeert. Hij kan altijd op hen rekenen, want zij blijven waar ze staan, tussen de vier planken van zijn boekenkast.

Het licht van de zomer is de schrijver te fel, het is te hard voor zijn zachte ogen en tere gemoed. ‘De dagen zijn lichtreuzen’, dichtte Herman Gorter. Hij heeft daarom een hekel aan het al te uitbundige licht in sommige schilderijen van Vincent van Gogh, en is daarentegen een liefhebber van de ‘nouvelle vague’ avant là date van de schilderijen van Mr. William Turner. De schrijver houdt niet van de middag, zoals die aan hem verschijnt in de duivelsuren tussen twaalf en drie: het licht slaat hem lam en beangstigt hem. De zomermiddagen zijn hem dan ook vaak een gruwel. Dan vlijt hij zich na de lunch bij voorkeur neer op divan of canapé en beidt dromend van betere uren zijn tijd. Op de klanken van ‘Are you going to Scarborough Fair’ slaapt hij rustig in en wentelt zich weldadig in de armen van Morpheus. Soms daarbij geholpen door een Westmalle Trappist tijdens de middagdis. Dat heeft hij van de monniken geleerd in een nabij gelegen klooster.

"In omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi cum libello in angelo", schreef Thomas à Kempis, zijn middeleeuwse zielsverwant. Nergens vindt de schrijver rust, behalve in een hoekje met een boekje.

In de heiig-lichtdagen van eind augustus kondigt zich september aan. De schrijver is weer thuis.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten