Hans Spekman

In een wereld van pakken, maatkostuums en mantelpakjes vormt de dresscode van de PVDA-politicus Hans Spekman een opvallende uitzondering. Met zijn arbeideristische verschijning kan hij zelfs de SP-politici een spiegel voorhouden: kijk zo ziet de gewone man er uit voor wie jullie zeggen op te komen. Hans is wars van kapsones en kan gezien worden als dé opvolger van wijlen PVDA-staatsecretaris van VROM, Jan Schaeffer, wiens adagium luidde: In gelul kun je niet wonen.  Het onderwijsveld  kent ook veel hansspekmannetjes, en ook op ons ROC lopen er veel van rond. In mijn jeugd droegen docenten een netjes confectiepak, dat altijd een beetje glom omdat het dagelijks aan was. Ook de bijbehorende depressief stemmende stropdas kende een doffe glans. De meeste meneren van die tijd droegen een jaren vijftig bril en rookten pijp. Toen de jaren zestig uitbraken raakte het confectiepak uit de mode en gingen de docenten zich geleidelijk aan wat meer casual kleden. De spijkerbroek met T-shirt en gympen werden populair, de laatste vooraf gegaan door de sandalen met blote voeten. Ofschoon de mannelijke docenten zich in de loop der tijd netter gingen kleden, daartoe aangezet door hun vrouwelijke collega’s, die hun verdrietige alles verhullende tuinbroek met slobbertrui al gauw aan de wilgen hadden gehangen, zie je tot in onze dagen nauwelijks een docent met pak aan voor de klas staan. En als je het een keer waagt, verzin je snel een excuus, - straks trouwreceptie -, want slechts hoon (uitslover, voel je je soms meer dan wij) is je deel. Leidinggevenden, schooldirecteuren en collegebestuurders mogen gerust weer in een pak door de school lopen. De dagen van oud-CVB-voorzitter Jan Nooijen zijn al weer lang passé, die ik in mijn jonge docentenjaren nog eens als schooldirecteur in een korte broek, met blote sandalen (!), op school heb zien verschijnen. Toch houdt één man, als het bekende Gallische dorp in Asterix en Obelix moedig stand in zijn strijd tegen de tijdgeest: dat is onze eigen Hans Spekman in het college van bestuur. Hij houdt zijn medebestuurders en het schoolmanagement met zijn arbeideristische verschijning een spiegel voor: kijk zo zien onze docenten er uit, hier doen we het voor!